Barcelonesa vertelt over Barcelona. Mijn persoonlijke tips voor je reis naar Barcelona.

Home » Blog » De kattenfontein van Barcelona (Font del Gat)

De kattenfontein van Barcelona (Font del Gat)

SHARE
, / 0
Font del Gat - De katfontein van Barcelona

Sinds 1918 stroomt het water uit deze bron via een kattenkop naar buiten

Kinderen in Barcelona zingen een liedje over ene Marieta, een soldaat en een kattenfontein. Het liedje gaat als volgt: “baixant per la font del gat, una noia, una noia; baixant per la font del gat, una noia i un soldat. Pregunteu-li con es diu, Marieta, Marieta, pregunteu-li com es diu, Marieta de l’ull viu” (in het Nederlands: Afdalend van de Kattenfontein, een meisje, een meisje, afdalend van de Kattenfontein, een meisje en een soldaat. Vraag hem zijn naam, Marieta, Marieta, vraag hem zijn naam, Marieta de l’ull viu).

En wat blijkt, zowel Marieta, de soldaat als de kattenfontein bestaan dus echt! Verborgen in de Jardins de Laribal, bovenop de berg van Montjuïc, staat de zogenaamde Font del Gat (‘kattenfontein’), waar Marieta en haar soldaat zouden zijn geweest. Maar wat deden Marieta en de soldaat hier en waarom is dit liedje zo beroemd?

Marieta de l’ull viu

Dat Marieta daadwerkelijk heeft bestaan is niet alleen aan het populaire liedje af te leiden, maar ook aan andere bewijsstukken. Zo ligt er een plakkaat ter nagedachtenis aan Marieta de l’ull viu bovenop de fontein van Plaça de Sant Agustí Vell in El Born. Zij zou namelijk in deze buurt hebben gewoond.

Men zegt dat Marieta in een hostel bij Carrer Carders genaamd Bona Sort (‘Succes’) zou hebben gewerkt. Anderen zeggen dat ze snoep verkocht bij het Plaça de Sant Agustí Vell.

Hoe dan ook, zij is wél de hoofdrolspeler van een van de meest populaire kinderliedjes van Catalonië. Marieta zou namelijk, net als haar tijdgenoten, naar de Font del Gat zijn gekomen om een van de populaire ‘fontades’ mee te maken. Dat waren feesten die rondom een fontein georganiseerd werden. Daar zou ze een soldaat (in het Catalaans ‘soldat’) hebben ontmoet, zoals het liedje beschrijft. En met hem zou zij van de fontein afgedaald zijn. Dat zij Marieta de l’ull viu genoemd wordt, vertelt ons dat ze waarschijnlijk verliefd was geworden op haar soldaat, en dat haar ogen schitterden en levendig waren bij zijn aanwezigheid.

De kattenfontein

Volgens de legende werd deze verborgen waterbron door een kat in 1885 gevonden. Vandaar de naam van ‘Font del Gat’ (‘gat’ is Catalaans voor kat) en dat je op deze plek overal katten terugziet: bovenop de ingang, op de beschilderde tegels en zelfs op het fonteintje op de binnenplaats, waar water uit een kattenkop stroomt.

Deze waterbron was in het midden van de 19e eeuw een zeer populaire ontmoetingsplek voor jongeren uit de arbeidersklasse, dienstmeisjes en soldaten. Ze kwamen hier bijeen om de hele dag (of een deel van de dag) buiten de ommuurde stad door te brengen. Montjuïc was hun recreatiegebied, ver van de alledaagse ellende in de stad. Ze kwamen hier bijeen om te dansen, te eten en te drinken; de zogenaamde ‘fontades’. Bovenop het plein waar het feest plaatsvond staat nu nog steeds een drinkbak voor de paarden, waarmee men naar de berg kwam. Beneden op het plein waar het terras nu zit werd gegeten, gezoend en gedanst. Verliefde koppels konden indien gewenst zich terug trekken in de nabije bossen voor een beetje romantiek en privacy.

De Font del Gat werd erg beroemd. Niet alleen vanwege de feesten, maar ook vanwege het water. Zo zat hier al in het begin van de 20e eeuw een toonbank waar siropen, likeuren en zelfs horchata werden verkocht om het water van de fontein te aromatiseren.

Maar het laatste zetje tot echte beroemdheid van deze fontein werd gegeven door de populaire sardana “Baixant de la Font del Gat” van Enric Morera i Viura en Antoni Vives i Batlle, ergens in 1926-1927 geschreven, dat later in een kortere versie als kinderliedje verscheen.

Jardins de Laribal

Jardins del Laribal in Barcelona - Font del Gat

Ingang Font del Gat

De fontein maakt inmiddels deel uit van wat we kennen als de Jardins de Laribal. De naam van deze tuinen stamt af van de gerenommeerde journalist en advocaat uit Barcelona, Josep Laribal, die de eigenaar van het landgoed bij de fontein was.

Een belangrijk moment voor de Font del Gat was de Wereldtentoonstelling van 1929. Jean- Claude Nicolas Forestier, een beroemde ingenieur en landschapsarchitect, kreeg de taak om het gezicht van Montjuïc voor het internationale evenement te verfraaien door het aanleggen van verschillende parken en tuinen. Zo werden de Jardins de Laribal zoals we ze nu kennen, met zijn mooie cascades, trappen en uitkijkpunten aangelegd en werd er op het plein vooraan de Font del Gat het modern restaurant van de architect Josep Puig i Cadafalch geplaatst.

Ga dus als je op de Montjuïc berg bent even op zoek naar de verborgen Font del Gat. Je staat gegarandeerd voor een prachtig stukje natuur, in pure stilte dat alleen door het geluid van het water verstoord wordt. En als je hier bent, denk ook aan Marieta en haar soldaat, die bij de kattenfontein kwamen om zich te vermaken en een vast onderdeel uitmaken van het Catalaanse cultureel erfgoed.

  • Praktische informatie:
    Wat: Font del Gat bezoeken
    Waar: Jardins de Laribal (Passeig de Santa Madrona, 2)
    Metro: Plaça Espanya (L1, L3 en L8)
    Wanneer: dagelijks open van 10:00 uur tot zonsondergang
    Prijs: gratis

Laat een reactie achter!

Your email address will not be published.